Resipi:Cara membuat roti

Resipi | Roti | Cara membuat roti

Berikut merupakan cara asas membuat roti.

Isi kandungan [sorokkan] 1 Cara 1.1 Melarutkan yis 1.2 Mengadun doh 1.3 Menguli pertama kali 1.4 Mengembangkan doh 1.5 Menguli semula dan membentuk 1.6 Mengembang kali kedua 1.7 Membakar

[sunting]Cara

[sunting]Melarutkan yis

Yis yang dibeli perlu dilarutkan bertujuan untuk mengaktifkan yis supaya ia bersedia untuk menjalankan proses penapaian terhadap adunan tepung.

Jika anda menggunakan yis segar dan beku, anda cuma perlu pecahkan yis tadi di dalam mangkuk dan campurkan sedikit gula (sumber makan yis) dan sedikit susu suam. Tiada penambahan air diperlukan. Campuran yis tadi sesuai digunakan jika ia mula berbuih dan kembang.

Jika anda menggunakan yis kering (mauripan), anda perlu larutkan dalam air suam yang bercampur sedikit gula. Kalau nak letak susu pun boleh jugak. Campuran harus diletakan di tempat hangat untuk mengaktifkan yis. Apabila yis sudah berbuih, ia boleh digunakan. Air suam perlu diletakkan jika anda menggunakan yis kering, kerana ia amat memerlukan air berbanding yis basah yang hanya memerlukan sedikit susu suam sahaja.

[sunting]Mengadun doh

Cara yang betul dan terbaik ialah menggunakan mangkuk. Masukan bahan kering seperti tepung, garam, gula bersama-sama. Bahan cecair pula seperti larutan yis, sus, air, telur, mentega diletakan ditengah tengah barang kering tadi (maknanya buatkan lubang di tengah tepung). Kacaukan sehingga sebati dengan senduk.

[sunting]Menguli pertama kali

Adunan tadi perlu diuli untuk melembutkan doh dan yis bertindakbalas. Jika anda menggunakan mesin, ia memerlukan masa sekurang-kurangnya 15 minit untuk menjadikan doh kenyal. Jika mengguli dengan tangan, hasil adalah lebih baik walaupun masa yang diperlukan adalah tidak kurang dari 20 minit. Sesetengah chef yang menguli doh dengan tangan melakukannya sehingga tangan lenguh.

Apabila menguli dengan tangan, gunakan papan pencanai dan bukannya mangkuk. Taburkan sedikit tepung pada papan. Apa yang anda lakukan ialah lipat doh ke arah anda dan tolak doh ke depan dengan tapak tangan. Pusingkan doh dan ulang proses beberapa kali dengan arah yang sama. Jangan menggunakan arah berlainan setiap kali menguli kerana ia akan menyebabkan yis tidak tersebar sekata di dalam doh.

[sunting]Mengembangkan doh

Doh perlu dikembangkan sebelum dibakar. Apabila mengembangkan doh, biarkan ia dalam keadaan bulat. Jangan membentukkan doh kepada bentuk-bentuk yang tidak senonoh kerana ini makanan.

Doh harus ditutup dengan plastik yang bersapu margerin untuk mengelakan doh tadi kering dibahagian luarnya. Jika ini berlaku, doh tadi tidak akan mengembang.

Doh yang baik akan mengembang kepada saiz 2 kali ganda saiz asal dan masa yang diambil adalah 30 - 90 minit.

[sunting]Menguli semula dan membentuk

Doh tadi walaupun telah mengembang masih belum boleh dibakar kerana ia belum menepati tekstur yang sesuai untuk dipanggil roti. Apa yang anda perlu lakukan ialah meletakkan doh pada papan pencanai dan leperkannya dengan menekan pemumbuk anda. Jangan ditumbuk. Uli kembali selama 2 minit dan bolehlah dibentukkan kepada bentuk yang anda suka. Untuk roti kismis dan lain-lain yang berinti, masukkannya sekarang.

[sunting]Mengembang kali kedua

Dalam proses ini yis masih aktif dan masih boleh mengembangkan doh tadi. Proses masih sama seperti tadi. Kalau anda mahu sekaranglah masanya untuk meletakkan kismis, kacang, gula perang dan bahan lain di atas doh.

[sunting]Membakar

Cara yang betul ialah memanaskan dahulu ketuhar anda sehingga suhu 240°C dan apabila suhu telah dicapai, barulah masukan doh tadi. Jika anda memasukan doh dahulu baru panaskan ketuhar, doh tadi akan menjadi keras di sebelah luar (membentuk kulit) dan apabila doh hendak berkembang, kulit tadi akan menghalangnya.

Selepas 15 minit, suhu ketuhar harus diturunkan kepada 190°C dan bakar lagi hingga masak. Roti yang masak akan kelihatan kosong bila dijentik.

Cara Membuat Donut Yang Simple Dan Sedap

28 APRIL 2011 — Syakir ali

27 Votes

Tahu apa itu donut? Tak tahu? Kesiannya… Ada yang sukakan donut? Selalu beli ya? Kenapa tak cuba buat sendiri? Senang, kosnya murah dan gerenti sedap! Ni ada resepi yang saya dah try sendiri.

Bahan-bahan Untuk Donut

• Tepung Gandum 1 kg
• Ibu Roti Brand Mauripan 1 paket (11 gram)
• Gula Pasir 7 sudu besar
• Garam Halus 1 sudu kecil
• Susu Tepung (Paling bagus yang jenis Full Cream) 1 cawan
• Marjerin 1 cawan
• Telur 2 biji
• Serbuk Penaik / Baking Powder 1 sudu kecil
• Air secukupnya

Cara Memasak

1. Isikan ¾ gelas air suam dicampur dengan 1 sudu kecil susu tepung penuh krim atau gula pasir (senang pakai gula pasir jer sebab gerenti jadi – susu tepung kadang ada jenis yang tak sesuai) dan 1 paket ibu roti Mauripan dan dikacau hingga rata. Biar 10~30 minit atau hingga buihnya mengembang naik ke bibir gelas.
2. Masukkan tepung gandum, gula pasir, garam halus, susu tepung, marjerin, telur, serbuk penaik dan air ibu roti tadi ke dalam besen kecil.
3. Aduk adunan tersebut dengan dituangkan air sedikit demi sedikit sambil menguli adunan hingga menjadi doh selama kira-kira 30~45 minit.
4. Tanda adunan telah cukup diuli ialah apabila ia menjadi kurang / tidak melekat pada tangan anda.
5. Apabila telah selesai menguli, tutup besen yang mengandungi besen kecil tadi dengan kain dan letakkan pada tempat yang hangat supaya ia dapat mengembang dengan cepat dan sempurna. Biar selama kira-kira 1 jam.
6. Tanda doh telah mengembang dengan sempurna ialah apabila saiznya telah menjadi dua kali ganda dari bentuk asalnya.
7. Ambil doh yang telah kembang tersebut dan uli sekali lagi kira-kira 30 minit.
8. Leperkan doh kira-kira berketebalan 5 mm dan cetak dengan pencetak donut.
9. Biarkan doh yang telah dicetak itu kira-kira 30~60 minit.
10. Doh yang telah sedia untuk digoreng akan kelihatan telah mengembang dari bentuk asalnya.
11. Goreng doh dengan minyak masak yang telah cukup panas. Minyak masak mestilah cukup banyak untuk membuatkan doh tenggelam walaupun nanti donut tu akan timbul. Goreng kira-kira 3~5 minit hingga warna bertukar jadi kuning kecoklatan. Paling bagus jika menggunakan deep fryer dengan setting suhu 375° Fahrenheit.
12. Toskan donut dengan menggunakan kertas tisu serap minyak dan biarkan ia sejuk selama 15~30 minit. Jangan sira kalau donut masih panas, nanti gula akan “menais” / jadi bertepek-tepek basah.
13. Sira donut dengan gula icing atau dengan gula pasir yang telah dikisar.
14. Makan dengan beradab dan jangan gelojoh serta jangan lupa baca Bismillah!

Petua & Teknik Efektif

• Tiada pencetak donut? Jangan panik! Gunakan gelas sebagai pencetak. Gelas kaca atau gelas plastik, dua-duanya boleh. Caranya ialah tekap mulut cawan tersebut pada doh dan pusing-pusingkan dengan tekanan.
• Lubang tengah itu boleh dibuat dengan menggunakan muncung botol air, tak kiralah botol air mineral atau botol air apa pun.
• Cara mencetak; Leperkan doh dan taburkan sedikit tepung lalu ratakan biar tak melekit. Lepas tu cetak gunakan gelas pada doh leper tu sampai penuh. Kemudian ambil keluar baki frame doh. Barulah anda buat lubang tengah pulak! Lepas tu pindahkan ke tray yang telah ditabur tepung supaya tak melekat. Doh yang permukaan atas terbalikkan ke bawah.

Nota: Saya dah cuba sendiri resepi ni. Saya gerenti donut tu insya’allah lembut dan sedap! Orang tak ada gigi pun boleh makan! 1 kg tepung gandum akan menghasilkan kira-kira 70 biji donut! (Bergantung kepada saiz pencetak)

Principles of insurance

Commercially insurable risks typically share seven common characteristics.^[1]

1. A large number of homogeneous exposure units. The vast majority of insurance policies are provided for individual members of very large classes. Automobile insurance, for example, covered about 175 million automobiles in the United States in 2004.^[2] The existence of a large number of homogeneous exposure units allows insurers to benefit from the so-called “law of large numbers,” which in effect states that as the number of exposure units increases, the actual results are increasingly likely to become close to expected results. There are exceptions to this criterion. Lloyd's of London is famous for insuring the life or health of actors, actresses and sports figures. Satellite Launch insurance covers events that are infrequent. Large commercial property policies may insure exceptional properties for which there are no ‘homogeneous’ exposure units. Despite failing on this criterion, many exposures like these are generally considered to be insurable.
2. Definite Loss. The event that gives rise to the loss that is subject to the insured, at least in principle, take place at a known time, in a known place, and from a known cause. The classic example is death of an insured person on a life insurance policy. Fire, automobile accidents, and worker injuries may all easily meet this criterion. Other types of losses may only be definite in theory. Occupational disease, for instance, may involve prolonged exposure to injurious conditions where no specific time, place or cause is identifiable. Ideally, the time, place and cause of a loss should be clear enough that a reasonable person, with sufficient information, could objectively verify all three elements.
3. Accidental Loss. The event that constitutes the trigger of a claim should be fortuitous, or at least outside the control of the beneficiary of the insurance. The loss should be ‘pure,’ in the sense that it results from an event for which there is only the opportunity for cost. Events that contain speculative elements, such as ordinary business risks, are generally not considered insurable.
4. Large Loss. The size of the loss must be meaningful from the perspective of the insured. Insurance premiums need to cover both the expected cost of losses, plus the cost of issuing and administering the policy, adjusting losses, and supplying the capital needed to reasonably assure that the insurer will be able to pay claims. For small losses these latter costs may be several times the size of the expected cost of losses. There is little point in paying such costs unless the protection offered has real value to a buyer.
5. Affordable Premium. If the likelihood of an insured event is so high, or the cost of the event so large, that the resulting premium is large relative to the amount of protection offered, it is not likely that anyone will buy insurance, even if on offer. Further, as the accounting profession formally recognizes in financial accounting standards, the premium cannot be so large that there is not a reasonable chance of a significant loss to the insurer. If there is no such chance of loss, the transaction may have the form of insurance, but not the substance. (See the U.S. Financial Accounting Standards Board standard number 113)
6. Calculable Loss. There are two elements that must be at least estimable, if not formally calculable: the probability of loss, and the attendant cost. Probability of loss is generally an empirical exercise, while cost has more to do with the ability of a reasonable person in possession of a copy of the insurance policy and a proof of loss associated with a claim presented under that policy to make a reasonably definite and objective evaluation of the amount of the loss recoverable as a result of the claim.
7. Limited risk of catastrophically large losses. The essential risk is often aggregation. If the same event can cause losses to numerous policyholders of the same insurer, the ability of that insurer to issue policies becomes constrained, not by factors surrounding the individual characteristics of a given policyholder, but by the factors surrounding the sum of all policyholders so exposed. Typically, insurers prefer to limit their exposure to a loss from a single event to some small portion of their capital base, on the order of 5 percent. Where the loss can be aggregated, or an individual policy could produce exceptionally large claims, the capital constraint will restrict an insurer's appetite for additional policyholders. The classic example is earthquake insurance, where the ability of an underwriter to issue a new policy depends on the number and size of the policies that it has already underwritten. Wind insurance in hurricane zones, particularly along coast lines, is another example of this phenomenon. In extreme cases, the aggregation can affect the entire industry, since the combined capital of insurers and reinsurers can be small compared to the needs of potential policyholders in areas exposed to aggregation risk. In commercial fire insurance it is possible to find single properties whose total exposed value is well in excess of any individual insurer’s capital constraint. Such properties are generally shared among several insurers, or are insured by a single insurer who syndicates the risk into the reinsurance market.